حلال نيست كه در مكه خون بريزد و لقطه « 1 » آن را بردارد ؛ مگر كسى كه پيوسته ندا در دهد و تعريف كند ، و هيچ مؤمن را روا نيست كه درختان مكّه را ببرد و گياه آن را بدرود ؛ و اگر كسى گويد رسول خداى در مكه قتال كرده ، در پاسخ او بگوئيد كه حلال نبوده است پيش از من بر كسى و بعد از من بر كسى حلال نخواهد بود . همانا حلال نبود بر من الّا يك ساعت از روز و سپس حرمت آن به حال خود بازگشت ، بدانسان كه از نخست بود . اى گروه خزاعه دست از قتل كشيده داريد و اين مرد را كه كشته‌ايد حكم كردم كه ديت بدهيد ، و اگر از اين پس كسى را به قتل آريد و ارث مقتول مخيّر است ميان قصاص كردن و ديت گرفتن . سعيد بن المسيّب حديث كند كه بنو كعب را فرمان رفت تا صد ( 100 ) شتر براى ديت آن مرد بدادند . ذكر جماعتى از مردان و زنان كه رسول خداى خون ايشان را هدر ساخت همانا از آن بيش كه رسول خداى فتح مكه كند با اصحاب فرمان كرد كه يازده ( 11 ) مرد و شش ( 6 ) زن را در هرجا بيابند سر برگيرند . « 2 »

--> ( 1 ) . لقطه : آنچه برچيده و برداشته شود . ( 2 ) . دربارهء تعداد كسانى كه پيامبر ( ص ) فرمان قتل ايشان صادر كرده بودند بين اغلب مورخان اختلاف است ، ابن اسحاق از 6 مرد و 4 زن نام مىبرد ، واقدى هم از 6 مرد و 4 زن بدين شرح : عكرمة بن ابى جهل ، هبّار بن اسود ، عبد اللّه بن سعد بن ابى سرح ، مقيس بن صبابهء ليثى ، حويرث بن نقيذ ، عبد اللّه بن هلال بن خطل ادرمى . و زنان : از هند دختر عتبة بن ربيعه همسر ابو سفيان ، ساره كنيز عمرو بن هاشم و دو كنيزك با نام‌هاى فرتنا و ارنب كه كنيزكان عبد اللّه بن خطل بودند ، بلعمى نيز از 6 مرد و 4 زن ياد مىكند ، اما به هنگام نوشتن اسامى از 5 مرد و 4 زن ياد مىكند و از هبّار بن اسود و حويرث بن نقيذ نامى نبرده ولى در عوض از صفوان بن اميه نام برده ، طبرى كه منبع اصلى بلعمى است نيز از 5 مرد ياد كرده و از حويرث بن نقيذ نام برده و از صفوان ذكرى به ميان نمىآورد . ابن اثير در الكامل افزون بر افراد ياد شده از عبد اللّه بن زبعرى و وحشى بن حرب و حويطب بن عبد العزّى نام برده ولى از عكرمه ياد نكرده ، -